نظر قيمت با هم متساوى باشند بلكه على الاقوى بر جانى جايز است آنچه قيمتش از تمام كمتر است انتخاب نمايد . و همچنين لازم نيست در شترى كه مىخواهد بپردازد قيمتش را مراعات كند بلكه آنچه بر آن وصف منظور صادق است كافى است . و امّا اينكه در برخى از روايات اين معنا اعتبار شده كه قيمت هرشترى صد و بيست در هم بايد باشد . محمول بر اغلب افراد شتر بوده كه داراى چنين قيمتى مىباشند يا بر فرد افضل حمل مىشود يعنى افضل آن است كه شترى را انتخاب كند كه قيمتش به اين مقدار باشد . و همچنين است كلام در بقر و غنم و حلّه‌هاى يمنى ، يعنى رعايت قيمت در اينها نيز لازم نبوده بلكه صدق وصف معتبر كافى در برائت ذمّه مىباشد . قوله : لما تقدم : مقصود روايت ابى ولاد استكه قبلا نقل شد . قوله : من حين وجوبها : يعنى وجوب ديه و آن وقتى است كه قتل صورت گرفته . قوله : و لا يشترط تساويها قيمة : ضمير در [ تساويها ] به امور خمسه راجع است يعنى لازم نيست كه بين اين امور خمسه مصداقى را انتخاب كند كه از نظر قيمت با شترى كه واجب است مطابق و متساوى باشد . قوله : و ما روى من اعتبار قيمة كلّ بعير بمائة و عشرين درهما : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 19 ) ص ( 146 ) به اينشرح نقل فرموده :